Deel dit bericht

Go Vega(n)

Hoe ik opnieuw vegetariër werd

Hoe ik opnieuw vegetariër werd

Op mijn negende werd ik vegetariër. Ik besloot niet langer dingen te eten ‘die een gezicht hebben’, zoals Phoebe in Friends het noemde. Zielig voor de dieren. Na vijftien jaar ging het mis en had ik ineens een stuk vlees op mijn bord.

Vleesverlangen

Op een camping in Frankrijk zette ik ineens mijn tanden in het stuk vlees dat mijn vriend nietsvermoedend aan het eten was. Dat beviel zo goed dat ik het helemaal op at en hem verbaasd met een leeg bord achterliet. Jarenlang zag hij mijn vegetarische burger in een pannetje naast zijn pannetje met een stukje vlees op het gasfornuis staan en nu dit. Mijn actie vergoelijkte ik met het feit dat ik voortaan dan wel vlees zou eten, maar alleen biologisch vlees. Dit om de aankoop van biologisch vlees te vergroten en daarmee het aanbod. En dat zou voor minder dierenleed zorgen omdat de biologische sector explosief zou groeien als iedereen mijn voorbeeld zou volgen. Althans dat was mijn beredenering.

Verkeerde beslissing

Deze plotselinge verandering hield ik best een tijd vol, maar het zat me eigenlijk niet lekker. Ik kwam er al snel achter dat mensen best rekening met je eetwensen willen houden als je vegetariër bent, maar met ‘ik eet alleen biologisch vlees’ kom je al snel een beetje als snob over. En je krijgt je medemens niet mee in je beweegredenen omdat die dan gewoon zegt ja maar het is veel te duur. Bovendien vond ik het best jammer dat ik geen vegetariër meer was. Ik miste toch het gevoel om je ergens hard voor te maken.

Weten is geen vlees eten

Op de een of andere manier wist ik in die tijd alle informatie over de bio-industrie weg te filteren uit de informatie die ik binnenkreeg. Maar er kwam een tijd dat ik het weer toeliet. En hoe meer ik las, hoe minder mijn stukje vlees me smaakte. Eerst keek ik Cowspiracy, toen las ik het boek Vlees eten van Jonathan Safran Foer en daarna las ik een artikel in de Correspondent en toen was het klaar (en nu voorgoed). De titel van het artikel was: Hierdoor werd ik in één klap vegetariër (en jij misschien ook). Dat lukte, omdat ik net als de journalist weer uitkwam waar het begon: bij het feit dat ik niet langer wilde bijdragen aan het dierenleed, dat me net als de auteur ook in mijn vroege levensjaren al had doen besluiten om niet langer dieren te eten. Dit dierenleed in combinatie met de enorme milieu impact van vlees zorgde ervoor dat ik dit keer voorgoed stopte met het eten van vlees.

Vega(n) challenge

Tot zover mijn weg naar vegetariër zijn, maar hoe meer je leest en ziet, hoe duurzamer je acties. Althans zo werkt het bij mij. Met de kennis dat het eten van zuivel en eieren ook enorm veel dierenleed veroorzaakt en overigens ook niet goed is voor het milieu, is het hoog tijd om een kijkje te nemen in de plantaardige keuken, tijd voor de vega(n) challenge!

Deel dit bericht

Reageer

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Mede mogelijk gemaakt door: